50º Aniversario de la lucha del 3 de Marzo.
Fragmento del comunicado elaborado por INDAR NAFARROA en el 50º aniversario de la lucha del 3 de Marzo. Integro en euskara y castellano tras el hermoso video realizado por Errekaleor,
» Una lucha colectiva que recoja reivindicaciones laborales y políticas; que hable de mantener el empleo y las condiciones laborales pero también del derecho a techo, de la sanidad, de la autodeterminación,… Que hable desde la barricada, la movilización y la huelga; que no entre en juegos de salón y falsas promesas. Que no acepte el tablero de juego de un sistema capitalista en modo guerra.»
Comunicado 50º Aniversario de la lucha del 3 de Marzo.
Gasteiz 1976.
Urtarriletik aurrera, langileen aldarrikapenen, soldata igoeren eta lan baldintzen hobekuntzen aldeko borrokak diktaduraren eta haren trantsizioaren aurkako borroka politikoa argi utzi zuen. Langileen botereak, fabrika-batzar, greba-batzorde eta borroka-ekintza koordinatuen bidez, Gazteiz geldiarazi zuen, eta boterea benetan nork zuen frogatu zuen.
Oinarrizko kontrabotereak ia modu iraultzailean hedatzearekin mehatxatzen zuen. Espainiako trantsizioa kinka larrian jartzeaz gain, erregimenaren eta gaizki deitutako oposizioaren itzalpeko demokrazia kapitalistaren oinarriak dardarrean jartzeraino iritsi zen. Mehatxu argia eta benetakoa kapitalismoarentzat eta bere klase buruzagiarentzat.
Erantzuna, odoltsua eta gupidagabea, jokoan zegoenaren seinale argia da. Herri langilearen borroka eta erabaki hura odolezko eta heriotzazko mantu baten azpian ezabatua izan zen.
Borroka berreskuratu, borrokan jarraitu.
Borroka hark nekez aurkitzen du paralelismorik gaurko errealitatean, nahiz eta egoera oso gogorra izan gure klasearentzat.
EHko industrian fabrikak ixten eta langileak kaleratzen ari dir. Nafarroan ikusi dugu: Nano, BSH, Sunsundegui, Laminaciones… Oraintxe bertan Araban Maderas eta Tubos Reunidos. Gehiegitan ERE-ak eta kaleratzeak urrutitik ikusten ditugu, guri tokatuko ez zaigulakoan. Klaseko elkartasuna aldarrikatzen dugu, baina azaletik. Gertatzen denak ez gaitu interpelatzen. Langileen eta enpresaren arteko borroka desorekatua, gobernuen promesa hutsak eta gatazkak neutralizatzeko saiakerek ez dizkigute enpatia pizten, ezta oldarraldia hauspotzen ere.
76ko Gasteizko ispiluan begiratu behar dugu, 74ko Iruñerriko ispiluan, gure aiten elkartasun-borroken ispiluan. Batzuei eta besteei elkartasuna adierazteagatik etxera soldata osorik eraman gabeko urteetakoa. Begirada kolektiboa berreskuratu behar dugu, klase elkartasuna. Ixteko ahalegin bakoitza eta enplegu-erregulazioko espediente bakoitza erantzun kolektibo bihurtu beharra daukagu, gatazkaren sua sute bilakatu. Horrela, agian irabaziko dugu.
Lan zein politika- aldarrikapenak bilduko dituen borroka kolektiboa abian jarri behar da; enplegua eta lan baldintzak mantentzeaz hitz egingo duena, baina baita etxebizitzaz, osasunaz, autodeterminazioaz… ere. Barrikadetan, mobilizazioetan, grebetan tinko, promesa faltsuetan sartu gabe. Borroka bai sistema kapitalistaren joko-taula onartu gabe..
Hori izanen da, duela 50 urte Gasteizen borrokatu zutenei egiten ahal diegun omenaldirik onena.
Gora langileon borroka! Gora Iraultza sozialista!

